سلام .

اين بار هم خودمم همون ديوونه هميشگی. 14.gif

طی يک تصميم ضربتی و يه هوئی( مثل بقيه کارام) .

کيبورد را ميبوسيم و از حک کردن کلمات بر صفحات وب خدا حافظی می کنيم .

باشد که نوشته های قبلی ما لبخندی هر چند اندک بر لبان شما آورده باشد.  

که قصد و منظور فقط همين بوده و بس .

حبيب خسته 31.gif. حبيب تنها 21.gif . حبيب شده فقط تکرار 34.gif

نه بلدم نه حوصلش و دارم از اين خدا حافظيايه ملودرام انجام بدم .

بيبينين : آق داداشا . آبجی خانوما . به جون شما اوضاع و احوالاتمون خيلی داغونه .

اين دفعه يه جورائی درست و حسابی کلکمون کنده شده .

البته همون جوری که عزيزان دلم . گلای من می دونن همه کارای من

مثل خودم بی حساب و کتابن . يه دفعه ديدی باز سرو کلمون پيدا شد.

واسه اولين و آخرين بار تو زندگيم سعی کردم بر اساس ۳ خطی که

تو يکی از آفلاينام بود شعر بگم . که خودتون هم می دونيد کار ما نيست .

خداوندا :

من از تنهائی و برگ ريزان پائيز

                       من از سردی سرمای زمستان

                                                  من از تنهائی و دنيای بی تو می ترسم

خداوندا:

من از دوستان بی مقدار

                                 من از همرهان بی احساس

                                                                    من از نارفيقيهای اين دنيا می ترسم

خداوندا:

من از احساس بی هوده بودن

                                      من از چون حباب آب بودن

                                                                       من از ماندن چون مرداب می ترسم

خداوندا:

من از مرگ محبت

                          من از اعدام احساس

                                                      به دست دوستان دور يا نزديک می ترسم

                                          خداوندا من از ماندن می ترسم

                                          خداوندا من از رفتن می ترسم

                                          خداوندا من از خود نيز می ترسم  

                                                     خداوندا پناهم ده

/ 72 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
shahrzad

راستی تو چرا می يای کامنت بذاری آدرس وبلاگه تعطيل تو می دی می خوای مردم و سر کار بذاری :-" که چی بشه :-" :-" در ضمن اگه مداد رنگی داری بده به پيک برام بياره که من تکاليف نوروزيم رو رنگ کنم :-"

masi

سالم حبیب...........ایول تو دیگه کی هستی همه رو گذاشتی سر کار؟؟داستان مینویسی 2 ماه بعد ادامشو......هر جا هستی شاد باشی حالا ما هم هر چند وقت یک بار میریم سر کار فدای سرت.....

ونوشه

سلام ...اول از همه اقای کیا چه خبرته؟ حبیب مگه شخصیه؟...جزو اموال مصا دره ای هم نیست که همش میگی حبیبم.....حبیبم....اهه.......اهه ......خوب بگذریم خوبی اقای کیا؟.......سلام حبیب عزیز ......این دوست جناب عالی نمی ذاره که ادم هواسش سر جاش باشه ....نوشته ات قشنگ ..ودلنشینه وقشنگ تر از اون شعر هاشه همیشه اینو جدی میگم با ور کن از معدود ادمهاییی هستی که تو انتخاب اهنگ وشعر حرف اول رو می زنی .....سلیقه ات تحسین برانگیزه........با ذکاوت .پر انرزی ..با احساس ....قلم گیرا ودلچسب .....دقیقا مو ضوعاتی رو روش کیلیک می کنی که ارتباط مستقیم با روح وروان ادا داره ......بهت تبریک می گم به خاطر این همه اندیشه های بکر ودست نخورده وحسودیم میشه به کیا که دوستی مثل شما داره......می خوام این نوشته ات رو دوباره بخونم......فدای تو

ونوشه

سلام....بعضی ها قابل پیش بینی نیستن........نه رفتنشون......نه حرف زدنشون ........نه اومد نشون.....نه موندنشون......نه اخلاقشون......یه جورایی ادم رو همیشه تو هول وهراس ودولی نگه میدارن...حتی شاید به عنوان یه دوست ساده...ولی خوب من گاها فکر می کنم این ادما چه اعصاب پولادینی دارن....حداقل خودشون واسه خودشون هم مهم باشن بازم بد نیست....اخه این بد بختی اینه مسله هم نیست...ولی خوب اینزمان هم میگذره ...چیزی که جلوشو نمی تونیم بگیرم زمانه........

ونوشه

سلام........وما چقدر دیر متوجه میشیم که زندگی یعنی همون دقایق وساعاتی که هر روز ارزوی کند گذشتن اونو داشتیم.....خوشبخت کسی هستش که امروز رو روز خودش دونست....وبا خیال راحت فریاد زد ...ای فردا هر چی از دستت بر میاد کوتاهی نکن چون امروز رو گذروندم.......هر موجودی می تونه زندگی رو با لذت وبا شوق وصبر حوصله وعشق وپاکی از یک طلوع تا غروب افتاب سپری کنه..... معنی وحقیقت زندگی به نظر من جز اینم نیست......ما باید قدر همین نقطه تلاقی بین دیروز وفردا که همین حال باشه رو بدونیم.....هر چه قدر هم غم بخوریم غیر مکنه که بتونیم حتی ثا نیه ای در یکی از این دو زمان دیروز وفردا باشیم...... پس قدر همین حال رو باید بدونیم....و در فکر استفاده اش باشیم......هر چی تو فکر دیروز و فردا باشیم وکوشش کنیم جز در هم شکستن فکر وجسم خودمون نتجه ای نمی تونیم بگیریم.....پس چراراضی به زمانی نشییم که می تونیم تو اون زندگی کنیم....خودمم نفهمیدم چی گفتم اگه حرفمو فهمیدین به منم بگین.....راستی چی باعث شد اینو بگم ...اهان .....وبلاگ تون قشنگه.......فدای تو