Dar entezare toOo...!!

 
 
نویسنده : RaHa_HaBiB - ساعت ٥:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۱۱/۱٠
 

سلام .

اين بار هم خودمم همون ديوونه هميشگی.

طی يک تصميم ضربتی و يه هوئی( مثل بقيه کارام) .

کيبورد را ميبوسيم و از حک کردن کلمات بر صفحات وب خدا حافظی می کنيم .

باشد که نوشته های قبلی ما لبخندی هر چند اندک بر لبان شما آورده باشد.  

که قصد و منظور فقط همين بوده و بس .

حبيب خسته . حبيب تنها  . حبيب شده فقط تکرار

نه بلدم نه حوصلش و دارم از اين خدا حافظيايه ملودرام انجام بدم .

بيبينين : آق داداشا . آبجی خانوما . به جون شما اوضاع و احوالاتمون خيلی داغونه .

اين دفعه يه جورائی درست و حسابی کلکمون کنده شده .

البته همون جوری که عزيزان دلم . گلای من می دونن همه کارای من

مثل خودم بی حساب و کتابن . يه دفعه ديدی باز سرو کلمون پيدا شد.

واسه اولين و آخرين بار تو زندگيم سعی کردم بر اساس ۳ خطی که

تو يکی از آفلاينام بود شعر بگم . که خودتون هم می دونيد کار ما نيست .

خداوندا :

من از تنهائی و برگ ريزان پائيز

                       من از سردی سرمای زمستان

                                                  من از تنهائی و دنيای بی تو می ترسم

خداوندا:

من از دوستان بی مقدار

                                 من از همرهان بی احساس

                                                                    من از نارفيقيهای اين دنيا می ترسم

خداوندا:

من از احساس بی هوده بودن

                                      من از چون حباب آب بودن

                                                                       من از ماندن چون مرداب می ترسم

خداوندا:

من از مرگ محبت

                          من از اعدام احساس

                                                      به دست دوستان دور يا نزديک می ترسم

                                          خداوندا من از ماندن می ترسم

                                          خداوندا من از رفتن می ترسم

                                          خداوندا من از خود نيز می ترسم  

                                                     خداوندا پناهم ده