Dar entezare toOo...!!

 
 
نویسنده : RaHa_HaBiB - ساعت ۳:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/۱٢
 

                                                                     حرمت دل

    

سلام .

آره بازم منم همون ديوونه هميشگی .

می دونی خونه دلت چه شکليه ؟؟؟؟

می دونی هر کيی و تا کجا بايد برد ؟؟؟؟؟

ممکنه يادت رفته باشه و يه کسائی يه گوشه های از خونه دلت جا مونده باشن .

مثه يه زندانی فراموش شده که خاطره هاش هم پوشيده و کرم گذاشته .....

تا حالا خونه دلت و ديدی ؟؟ نکنه شکل کاروانسرا باشه ؟؟؟؟

محل عبور و مروره همه آدمها ..... يا شايد هم دلت پستو شده .

هرکسی از راه ميرسه هرتی میپره اون تو .....

شايد کليد خونه دلت دست يه نفر مونده که درش و سالهاست قفل کرده و رفته 

حتی نميگذاره خودت هم به دلت سر بزنی ....

کليد خونه دلت کجاست ؟؟؟؟ چند وقته بهش سرک نکشيدی ؟؟؟؟

شايد درختا و گلهای حياطش خشک شده باشن ؟ شايد ديواراش ترک برداشته باشن ؟

شايد نياز داره يه غريبه در خونت و بزنه ؟؟؟

راستی چند وقته صدای در زدن کسی و نشنيدی ؟؟؟

گوش کن .... انگار يکی داره در می زنه .... اين انتخاب توئه که تا کجای حريم دلت راهش بدی

برو پشت در از تو چشمی نگاه کن ... شايد خودشه ...

راستی يادم رفت بگم ... آلبومهای عکستو ... خاطرات قدميتو ... تمام خرده ريزات و .....

همين طور آدمهای اضافی زندگيت و بايد ببری زير زمين .... جای اونها تو زير زمينه ....

بهترين چيز اينه که از همين لحظه حال شروع کنی و هيچ پيش زمینه ای نداشته باشی

اونا مثل اثباب و اثاثيه اضافی ميمونن ... هرکسی که نخواست... .

هر کسی و که آزارت می داد  .. هر کسی و که قدرت و نمی دونست ...

هر کسی و که نگهت ميداره و نمی زاره رشد کنی بفرست توی انباری دلت ...

فقط يه عکسن ... يه مجسمه ان .. يه تصويرن اونا ...

اما يادت باشه ... يه جای خونه مال خودته ...  اختصاصيه وجود نازنين خودته ....

اونجا خلوترين جای عالمه ... پستوی خونه ...

پستو جائيه که فقط خودت اجازه داری به اونجا سرک بکشی . جای نگهداری باورهای عميق

يه جور مخفی گاهه ... اونجا ميتونی حتی عشقت رو هم مخفی کنی ....

پنهان ترين چيزی که داری .. اما ميتونی اون کسی و که مثل هيچ کس نيست و قرار

هم نيست جايش رو با کسی عوض کنه گاهی ببريش تو پستو ....

خونه حرمت داره عزيز دل .....

اسراره دلت رو به هيچ کس نگو حتی به محرم اسرارت .

شايد اون هم محرم اسراری داره که تو نباشی ...